Lofsöngur

De Wikipedia, la enciclopedia libre
Saltar a: navegación, búsqueda
Lofsöngur
Español: Himno
Plaque outside 15 London Street, Edinburgh, Scotland 2005-02-18.jpg
Placa conmemorativa en la casa de Edimburgo en la que fue compuesto el Lofsöngur.
Información general
Himno de Bandera de Islandia Islandia
Nombre alternativo Ó Guð vors lands
Español: Oh Dios de Nuestra Tierra
Letra Matthías Jochumsson, 1874
Música Sveinbjörn Sveinbjörnsson, 1874
Adoptado 1918
Multimedia
Versión instrumental

¿Problemas al reproducir este archivo?
[editar datos en Wikidata]

Lofsöngur (en español: Himno) es el himno nacional de Islandia. La letra fue escrita por Matthías Jochumsson y la música por Sveinbjörn Sveinbjörnsson. El himno original consistía de tres versos, pero comúnmente solo se canta el primero.

Letra[editar]

Letra en islandés Traducción

Ó, guð vors lands! Ó, lands vors guð!

Vér lofum þitt heilaga, heilaga nafn!

Úr sólkerfum himnanna hnýta þér krans

þínir herskarar, tímanna safn.

Fyrir þér er einn dagur sem þúsund ár,

og þúsund ár dagur, ei meir;

eitt eilífðar smáblóm með titrandi tár,

sem tilbiður guð sinn og deyr.

Íslands þúsund ár,

Íslands þúsund ár!

eitt eilífðar smáblóm með titrandi tár,

sem tilbiður guð sinn og deyr.

¡Oh, Dios de ésta tierra! ¡Oh, de ésta tierra Señor!

Adoramos Tu santísimo, santísimo nombre.

Todos los soles te imponen una corona

Tus legiones son las eras del tiempo.

Porque para Ti un día son mil años,

y mil años, sólo un día

Una flor de eternidad que llora una lágrima,

Reza a su Dios y muere.

¡Los mil años de Islandia!

¡Los mil años de Islandia!

Una flor de eternidad que llora una lágrima,

Reza a su Dios y muere.

Letra completa (en islandés)[editar]

Vér lofum þitt heilaga, heilaga nafn!
Úr sólkerfum himnanna hnýta þér krans
þínir herskarar, tímanna safn.
Fyrir þér er einn dagur sem þúsund ár
og þúsund ár dagur, ei meir:
eitt eilífðar smáblóm með titrandi tár,
sem tilbiður guð sinn og deyr.
Íslands þúsund ár,
Íslands þúsund ár,
eitt eilífðar smáblóm með titrandi tár,
sem tilbiður guð sinn og deyr.

Ó, guð, ó, guð! Vér föllum fram
og fórnum þér brennandi, brennandi sál,
guð faðir, vor drottinn frá kyni til kyns,
og vér kvökum vort helgasta mál.
Vér kvökum og þökkum í þúsund ár,
því þú ert vort einasta skjól.
Vér kvökum og þökkum með titrandi tár,
því þú tilbjóst vort forlagahjól.
Íslands þúsund ár
Íslands þúsund ár
voru morgunsins húmköldu, hrynjandi tár,
sem hitna við skínandi sól.

Ó, guð vors lands! Ó, lands vors guð!
Vér lifum sem blaktandi, blaktandi strá.
Vér deyjum, ef þú ert ei ljós það og líf,
sem að lyftir oss duftinu frá.
Ó, vert þú hvern morgun vort ljúfasta líf,
vor leiðtogi í daganna þraut
og á kvöldin vor himneska hvíld og vor hlíf
og vor hertogi á þjóðlífsins braut.
Íslands þúsund ár
Íslands þúsund ár
verði gróandi þjóðlíf með þverrandi tár,
sem þroskast á guðsríkis braut.

Enlaces externos[editar]