Jean Jacques Salverda de Grave

De Wikipedia, la enciclopedia libre
Saltar a: navegación, búsqueda

Jean-Jacques Salverda de Grave (Noordwijk, 19 de marzo de 1863 - La Haya, 22 de marzo de 1947), hispanista holandés.

Biografía[editar]

Se doctoró como romanista con una tesis en 1888: Introduction à une edition critique du roman d'Eneas. Llegó a catedrático de Filología románica en la Universidad de Groninga entre 1907 y 1920 y luego en la de Ámsterdam. Escribió Het Roelandslied en de theorie van prof. Bédier (1914) y otras obras.

Obras[editar]

  • Het Roelandslied en de theorie van prof. Bédier (1914)
  • Des Lois et Coutumes de Saint-Amand. Haarlem, H.D. Tjeenk Willink en Zonen, 1934.
  • Le livre des Droits de Verdun. Haarlem, H.D. Tjeenk Willink en Zonen, 1940.
  • ‘Derk Christiaan Hesseling (Amsterdam, 15 Juli 1859 - Leiden, 6 April 1941)’ In: Jaarboek van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde, 1946 (1946)
  • ‘Roeland Anthonie KollewijnAmersfoort, 30 Maart 1857 - Helmond, 7 Februari 1942’ In: Jaarboek van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde, 1942 (1942)
  • ‘Bijlage II. Voordracht van den heer Dr. J.J. Salverda de Grave.Taalbetrekkingen van Nederland tot Frankrijk.’ In: Jaarboek van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde, 1912 (1912)
  • ‘Levensberichten der afgestorven medeleden van de Maatschappij der Nederlandsche Letterkunde te Leiden’, ‘Bijlage tot de Handelingen van 1907-1908’, ‘Levensbericht van A.G. van Hamel. 1842-1907.’ In: Jaarboek van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde, 1908 (1908)
  • ‘Bijlage I. Toespraak van den voorzitter.’ In: Jaarboek van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde, 1902 (1902)